Παρασκευή, 24 Αυγούστου 2012

Λόλεκ


Τι κι αν τελικά δε χαίρομαι
μ' αυτά που θα μου έδιναν χαρά


Τι κι αν με συγκινούν
πράγματα ανούσια για πολλούς


Τι κι αν δεν ήμουνα
κομμάτι ταιριαστό σε κάποιο παζλ


Τι κι αν ξανάκανα
τα ίδια λάθη γι' άλλη μια φορά


Για όλα αυτά απλά αδιαφορώ
αφήστε με να είμαι αληθινός
να είμαι κανενός


Τι κι αν μου τέλειωσε
κι αυτό για πάντα θα μου το κρατάς


Τι κι αν με ήθελες
μ' ατσάλινη αυτοπεποίθηση


Τι κι αν συχνά μελαγχολώ
και έχω γίνει κάπως βαρετός


Κι αν τα τραγούδια μου
δεν είναι δα και συγκλονιστικά


Για όλα αυτά απλά αδιαφορώ
αφήστε με να είμαι αληθινός
να είμαι κανενός


Τετάρτη, 22 Αυγούστου 2012

Daniel


We will always be so much more human than we wish to be.

Beyond The Pale


Searching for yourself is like looking for the house you stand in
How could you possibly find it?
It's everywhere
It's all you know
And there are no other points of reference.

Diffidentia (Breaching the Core)


And have you ever had that dream
Where one you love passes away?
And you wake up crying to a world
Where she's long since gone
But you feel the pain
So close
As if she'd died today.

Lilium Cruentus (Deus Nova)


I'm at the line - I see it all
I am Nauticus now
And so much more
I am all you know

I'm at the line - just at the line
An eternity at the blink of an eye
In this place called time
I'm everything
Everywhere
I am all
Omni
"BE"

I feel every mountain
I hear every tree
I know every ocean
I taste every sea (...)

I see every spring arrive
I see every summer thrive
I see every autumn keep
I see every winter sleep (...)

For I am every forest
I am every tree
I am everything
I am you and me
I am every ocean
I am every sea
I am all the breathing "BE"

Martius Nauticus II

Θα μπορούσα να βάλω όλους τους στίχους από το Entropia, το BE, το Remedy Lane, το The Perfect Element, Part 1 ακόμα και από το Road Salt One αλλά δεν θα τα διαβάζατε.

Δευτέρα, 20 Αυγούστου 2012

Συμβουλή


Αν θέλετε να φάτε από ένα σουβλατζίδικο/γυράδικο που δεν γνωρίζετε, πάρτε κοτοσουβλάκι.
Ο γύρος μπορεί να είναι χάλια, το χοιρινό σουβλάκι μπορεί να έχει λίπος, το σουτζουκάκι μπορεί να σε πάει στην τουαλέτα, η πανσέτα μπορεί να είναι ξερή, σκληρή ή να έχει κι αυτή λίπος. Μόνο το σουβλάκι κοτόπουλο είναι εγγύηση.


Κυριακή, 19 Αυγούστου 2012

Εξομολόγηση


Μερικές φορές όταν κατεβαίνω τις σκάλες σε μια πολυκατοικία, χαιρετάω τις πόρτες. Αν κάποιος κοιτάει  από το ματάκι θα φρικάρει. Αν πάλι δεν κοιτάει κανείς, δεν έγινε και τίποτα.

Σάββατο, 18 Αυγούστου 2012

Πίτσα


Σκεφτείτε την χειρότερη πίτσα που έχετε φάει. Δεν είναι πάλι πεντανόστιμη;


Πέμπτη, 16 Αυγούστου 2012

Ο δρόμος προς την αγάπη


ο 
δρόμος προς την 
αγάπη 
είναι σπαρμένος 
μάτια γατιών 
μεσ' στο σκοτάδι 
και τη σιωπή 
π' απλώνεται γύρω 
σα δίχτυ χαράς 
ο δρόμος προς 
την αγάπη 
είναι νυχτερινός 
πηγαίνει ψηλά 
και φτάνει 
εκεί όπου 
το μπλε 
του κοβαλτίου 
κι ακόμη το κίτρινο 
-του καδμίου- 
δεν είναι πια τα χρώματα 
με τα οποία 
βάφω 
τις ζωγραφιές μου 
αλλά λεπτές 
μουσικές 
άρπας 
κινύρας 
και 
σείστρων 
φυγής 

σείστρων 
φυγής 
σιγής 
γης 

Στα όρη της Μυουπόλεως Ι-ΙΙΙ
Τα κλειδοκύμβαλα της σιωπής





Τρίτη, 14 Αυγούστου 2012

Συμπέρασμα


Δεν υπάρχει τίποτα πιο βαρετό από μια παιδική γιορτή ή ένα παιδικό πάρτυ.


Κυριακή, 12 Αυγούστου 2012

Έρευνα


Η καλύτερη θέση στα λεωφορεία είναι αυτή


η πόρτα δεν ανοίγει ποτέ και έτσι απλώνεις τα πόδια σου.


Παρασκευή, 10 Αυγούστου 2012

Τετάρτη, 8 Αυγούστου 2012

και τώρα τι;


Ήμουν μικρός
σε μια σκιά
για προδοσία έλεγα.
Απ' τη σκιά βγήκε αργά
γέρος σοφός με είδε που έκλαιγα. 

Ήρθε κοντά και μου είπε "πέτα
πέτα και φύγε μακριά"
του λέω: "πώς;
φτερά δεν έχω"
μου λέει: "μα ούτε ο νους έχει φτερά
κι όμως πετάει.
πετάει ψηλά.
για να λησμονήσεις τους πόνους σου
πέτα και φύγε μακριά"

κι έτσι πέταξα
μήπως και βρω επιτέλους χαρά
όσους με γέλασαν κι όσους με πρόδωσαν δεν θα τους έβλεπα πια
γνώρισα νέους φίλους
μικρά πουλιά
ακόμη και δράκους
με μεγάλα φτερά.

και τώρα τι;
είναι καλά εδώ;
με τα πουλιά
να κάτσω;
δεν θα με πληγώσουν κι αυτά
ή δεν ανήκω εδώ;
χωρίς συναίσθημα
δεν υπάρχει χαρά

-δεν έφυγα όμως
φοβήθηκα-

πλέον μεγάλωσα
άσπρες τρίχες έβγαλα
και γη ακόμα δεν έχω πατήσει
ονειροπόλος έγινα
και το μετάνιωσα
που όταν σκέφτηκα
αν θα μπορούσα αλλιώς να 'χα ζήσει
ο φόβος εύκολα με είχε νικήσει

στον χρόνο πίσω γύρισα -μια λούπα η ζωή μου-
και μου είπα μη φύγεις
τα προβλήματα είναι πολύ μικρά
τη ζωή για να παρατήσεις
Δεν ήμουν σοφός
ήμουν δειλός.
κι ο πόνος χρειάζεται 
αν θέλεις στα αλήθεια να ζήσεις.


Πέμπτη, 2 Αυγούστου 2012

Το γλωσσάριο των ανθέων



Την ποίησιν ή την δόξα;
την ποίηση
το βαλάντιο ή την ζωή;
τη ζωή
Χριστόν ή Βαραββάν;
Χριστόν
την Γαλάτεια ή μιαν καλύβην;
την Γαλάτεια
την Τέχνη ή τον θάνατο;
την Τέχνη
τον πόλεμο ή την ειρήνη;
την ειρήνη

την Ηρώ ή τον Λέανδρο;
την Ηρώ
την σάρκα ή τα οστά;
την σάρκα
τη γυναίκα ή τον άνδρα;
τη γυναίκα
το σχέδιον ή το χρώμα;
το χρώμα
την αγάπη ή την αδιαφορία;
την αγάπη
το μίσος ή την αδιαφορία;
το μίσος
τον πόλεμο ή την ειρήνη;
τον πόλεμο

νυν ή αεί;
αεί
αυτόν ή άλλον;
αυτόν
εσένα ή άλλον;
εσένα
το άλφα ή το ωμέγα;
το άλφα
την εκκίνηση ή την άφιξη;
την εκκίνηση
την χαράν ή την λύπην;
την χαρά
την λύπην ή την ανίαν;
την λύπη
τον άνθρωπο ή τον πόθο;
τον πόθο
τον πόλεμο ή την ειρήνη;
την ειρήνη

ν΄ αγαπιέσαι ή ν΄ αγαπάς;
ν΄ αγαπώ.

Νίκος Εγγονόπουλος