Πίτσα

Σκεφτείτε την χειρότερη πίτσα που έχετε φάει. Δεν είναι πάλι πεντανόστιμη;

Ο δρόμος προς την αγάπη

ο 

δρόμος προς την 

αγάπη 

είναι σπαρμένος 

μάτια γατιών 

μεσ' στο σκοτάδι 

και τη σιωπή 

π' απλώνεται γύρω 

σα δίχτυ χαράς 

ο δρόμος προς 

την αγάπη 

είναι νυχτερινός 

πηγαίνει ψηλά 

και φτάνει 

εκεί όπου 

το μπλε 

του κοβαλτίου 

κι ακόμη το κίτρινο 

-του καδμίου- 

δεν είναι πια τα χρώματα 

με τα οποία 

βάφω 

τις ζωγραφιές μου 

αλλά λεπτές 

μουσικές 

άρπας 

κινύρας 

και 

σείστρων 

φυγής 

σείστρων 

φυγής 

σιγής 

γης 

Στα όρη της Μυουπόλεως Ι-ΙΙΙ

Τα κλειδοκύμβαλα της σιωπής

Συμπέρασμα

Δεν υπάρχει τίποτα πιο βαρετό από μια παιδική γιορτή ή ένα παιδικό πάρτυ.

Έρευνα

Η καλύτερη θέση στα λεωφορεία είναι αυτή

η πόρτα δεν ανοίγει ποτέ και έτσι απλώνεις τα πόδια σου.

Γιατί δε χορεύετε ρεεε;

Πηγαίνω σε συναυλίες και βλέπω εικόνες σαν κι αυτήν

Ένα πράγμα μόνο σκέφτομαι

και τώρα τι;

Ήμουν μικρός
σε μια σκιά
για προδοσία έλεγα.
Απ' τη σκιά βγήκε αργά
γέρος σοφός με είδε που έκλαιγα. 

Ήρθε κοντά και μου είπε "πέτα

πέτα και φύγε μακριά"

του λέω: "πώς;

φτερά δεν έχω"

μου λέει: "μα ούτε ο νους έχει φτερά

κι όμως πετάει.

πετάει ψηλά.
για να λησμονήσεις τους πόνους σου
πέτα και φύγε μακριά"

κι έτσι πέταξα
μήπως και βρω επιτέλους χαρά
όσους με γέλασαν κι όσους με πρόδωσαν δεν θα τους έβλεπα πια
γνώρισα νέους φίλους
μικρά πουλιά
ακόμη και δράκους
με μεγάλα φτερά.

και τώρα τι;
είναι καλά εδώ;
με τα πουλιά
να κάτσω;
δεν θα με πληγώσουν κι αυτά
ή δεν ανήκω εδώ;
χωρίς συναίσθημα
δεν υπάρχει χαρά

-δεν έφυγα όμως
φοβήθηκα-

πλέον μεγάλωσα
άσπρες τρίχες έβγαλα
και γη ακόμα δεν έχω πατήσει
ονειροπόλος έγινα
και το μετάνιωσα
που όταν σκέφτηκα
αν θα μπορούσα αλλιώς να 'χα ζήσει
ο φόβος εύκολα με είχε νικήσει

στον χρόνο πίσω γύρισα -μια λούπα η ζωή μου-
και μου είπα μη φύγεις
τα προβλήματα είναι πολύ μικρά
τη ζωή για να παρατήσεις
Δεν ήμουν σοφός
ήμουν δειλός.
κι ο πόνος χρειάζεται 
αν θέλεις στα αλήθεια να ζήσεις.

Το γλωσσάριο των ανθέων

Την ποίησιν ή την δόξα;

την ποίηση

το βαλάντιο ή την ζωή;

τη ζωή

Χριστόν ή Βαραββάν;

Χριστόν

την Γαλάτεια ή μιαν καλύβην;

την Γαλάτεια

την Τέχνη ή τον θάνατο;

την Τέχνη

τον πόλεμο ή την ειρήνη;

την ειρήνη

την Ηρώ ή τον Λέανδρο;

την Ηρώ

την σάρκα ή τα οστά;

την σάρκα

τη γυναίκα ή τον άνδρα;

τη γυναίκα

το σχέδιον ή το χρώμα;

το χρώμα

την αγάπη ή την αδιαφορία;

την αγάπη

το μίσος ή την αδιαφορία;

το μίσος

τον πόλεμο ή την ειρήνη;

τον πόλεμο

νυν ή αεί;

αεί

αυτόν ή άλλον;

αυτόν

εσένα ή άλλον;

εσένα

το άλφα ή το ωμέγα;

το άλφα

την εκκίνηση ή την άφιξη;

την εκκίνηση

την χαράν ή την λύπην;

την χαρά

την λύπην ή την ανίαν;

την λύπη

τον άνθρωπο ή τον πόθο;

τον πόθο

τον πόλεμο ή την ειρήνη;

την ειρήνη

ν΄ αγαπιέσαι ή ν΄ αγαπάς;

ν΄ αγαπώ.

Νίκος Εγγονόπουλος